Με μια ανεπανάληπτη σφαλιάρα από τη εκπληκτική ΑΕ Νέας Κηφισιάς όλοι όσοι ονειρευόμασταν το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό την ερχόμενη εβδομάδα στο Παλέ και το ξεκίνημα της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα ξυπνήσαμε απότομα και βρεθήκαμε μπροστά στην πιο ντροπιαστική ήττα της ιστορίας του ΑΡΗ μας. Δεν νομίζω να υπήρχε άνθρωπος που να περίμενε αυτό το αποτέλεσμα ανεξάρτητα από το αν ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν σήμερα χωρίς τους 3 αμερικάνους του. Η Κηφισιά είναι ομάδα Α2 που όσο και αν έχει πέσει το επίπεδο του μπάσκετ δεν μπορώ να διανοηθώ ότι παίκτες σαν τον Πάσαλιτς, τον Χαρίση, τον Πελεκάνο και τους υπόλοιπους δεν μπορούν να κοντράρουν το πάθος και την δίψα για διάκριση κάποιων παικτών χωρίς παραστάσεις απο Α1.

Όσο καταφέραμε να δούμε από το προβληματικό web tv του gazzeta η ομάδα μας μπήκε όπως και με το Περιστέρι χαλαρά και σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό των αντιπάλων που δεν είχαν τίποτα να χάσουν από αυτή την αναμέτρηση παρά μόνο να κερδίσουν βρεθήκαμε από νωρίς να κυνηγάμε το σκορ. Και ενώ σύμφωνα με την όποια λογική μας έχει απομείνει πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν η ανάκαμψη και το ξέσπασμα των παικτών μας βλέπαμε τους αντιπάλους μας να κυριαρχούν σε όλους τους τομείς και την διαφορά να κυμαίνεται σε όλη την διάρκεια του αγώνα γύρω στους 15 πόντους(!!!). Ακόμη και στο Β ημίχρονο όταν  οι 20(!!!!) πόντοι διαφορά μειώθηκαν στους 7 πάλι δεν καταφέραμε να μπούμε στην διεκδίκηση της νίκης και με 2 συνεχώμενα 3ποντα η Κηφισιά ξέφυγε με 13 πόντους και από τότε η διαφορά παρέμεινε σε διψήφια επίπεδα.  Το τελικό 81-60 απλά αποτυπώνει το μέγεθος της ντροπής που νιώθουμε όλοι μας για το νέο "επίτευγμα" του Αυτοκράτορα στην σύγχρονη ιστορία του...

Ευθύνες υπάρχουν σε αγωνιστικό και σε εξωαγωνιστικό επίπεδο. Ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του δεν δικαιολόγησαν ούτε για 1' το γεγονός ότι βρίσκονται στην ιστορικότερη ομάδα της Ελλάδος και όχι σε κάποια ομάδα της Α2 όπως είναι η Κηφισιά. Όσες δικαιολογίες και αν υπάρχουν για το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδος, την δυσκολία να διεξάγονται προπονήσεις με παίκτες που δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον αγώνα κτλ κτλ η διαφορά επίπεδου ανάμεσα στις 2 ομάδες όπως και ο τρόπος με τον οποίο χάσαμε δεν δικαιολογούνται με τίποτα. Από εκεί και πέρα όπως είχαμε καυτηριάσει και στους αγώνες με Φιλαθλητικό και Περιστέρι το οτι δεν ξεπεράστηκε εγκαίρως το πρόβλημα με τον Σκορδίλη ώστε να συμμετέχουν κανονικά οι Αμερικάνοι και αποφασίστηκε να κατέβουμε σε αυτά  τα παιχνίδια με ελλείψεις είναι μια κίνηση που δείχνει ανευθυνότητα, ανοργανωσιά και υπεροψία.  Σίγουρα κανείς δεν περίμενε να χάσουμε σήμερα και η πρόκριση θα κουκούλωνε αυτά τα τραγικά λάθη αλλά όταν ρισκάρεις όσο σίγουρος και αν είσαι πάντα υπάρχει και ο φόβος της αποτυχίας. Μια αποτυχία που ήρθε στο χειρότερο σημείο με τον χειρότερο τρόπο και σίγουρα πάει πολλά πράγματα πίσω. Τόσο οι εισπράξεις από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό όσο και το πληγωμένο γόητρο του κόσμου είναι 2 σημαντικές πληγές με την δεύτερη να θέλει πολύ προσπάθεια να κλείσει. Δεν έχει μείνει κουράγιο για άλλα λόγια... Ας ελπίσουμε αυτή η ομάδα να βρει έναν μαγικό τρόπο να μας ξεπληρώσει την ντροπή που ζήσαμε...